.gif)
فرهنگی ، ادبی ، اجتماعی
نازکانه ترین ...
برسیاهی چشم تو ــ
برف می بارد
رنگ روح من در آن پیداست
برف می بارد
این نازکانه ترین اتفاق فصل ست
نازکانه ترین اتفاق جهان
برف می بارد
و خورشید های هزار پاره دوباره
بر پله کان پلک های ات
می جوشند
و یخ می زنند باز.
شاید این آخرین فرصت عبور من باشد
وقتی تمام جهان را دوباره
برف می بارد.
تاریکی تلخ
ستاره ای در دل ام انگار
سو سو می زد
چراغی در دل ام روشن می شد
شعله می کشید چراغی
و لبان داغ اش را
می چسباند
بر پوست یخین روح ام .
در تاریکی چون غرقه می شدم
نوری می آمد
که ته مانده های زخمی دست ام را
بیاویزم اش
نوری می آمد
که تکه تکه های روح ام را
بیاویزم اش
نوری می آمد
اما
اما
اما....
چه ساکت و سرد من باز بر جا مانده ام
تاریک و تلخ بر جا مانده ام.
روشن نمی شود چراغ
نوری نیست
روشن نمی شوم
چراغ رفت .
ته مانده های خالی دست ام
متلاشی می شود
در فضای بیکران
سکوت است و سکوت و خاموشی
نور از من می رمد
چراغ پر می کشد
دور می شود.
امروز دوم مرداد ماه است . هفت سال پیش در همین روز بزرگ مرد ادبیات معاصر ایران احمد شاملو سفر را جاودانه رخت بر بست . یاد و نام اش گرامی که او هرگز نمیرد چون دل اش به عشق زنده بود و تخم سخن را به زیبایی پراکنده بود و آن دانه ی ارزنده که پرود و کاشت امروز درختی تناور و خوش برگ و بار است و میوه های شیرین و آب دار آورده است . با هم یکی از زیباترین شعرهای عاشقانه ی شاملو را که در ضمن سوگ سردوی نیز برای آزادی ست می خوانیم ، آزدی خجسته که هنوزا هنوز از پس یک صد سال حسرت اش بر دل ما ایرانیان مانده است .
شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده ی گلزار بیار
مرا
تو
بی سببی
نیستی .
به راستی
صلت کدام قصیده ای
ای غزل ؟
ستاره باران جواب کدام سلامی
به آفتاب
از دریچه ی تاریک ؟
کلام از نگاه تو شکل می بندد
خوشا نظر بازیا که تو آغاز می کنی !
پس پشت مردمکان ات
فریاد کدام زندانی ست
که آزادی را
به لبان برآماسیده
گل سرخی پرتاب می کند ؟ -
ورنه
این ستاره بازی
حاشا
چیزی بدهکار آفتاب نیست .
نگاه از صدای تو ایمن می شود
چو مومنانه نام مرا آوازمی کنی !
و دل ات
کبوتر آشتی ست
در خون تپیده
به بام تلخ.
با این همه
چه بالا
چه بلند
پرواز می کنی !
haftan.khabgard.com/literature/?page=15
