شهبارا

درياي انار

دريا دريا انار ست اين جا

پشت اين پرچين ها

پشت ديوارهاي گلي .

از آسمان پر از پاييز

فرو مي ريزند

زردها

قرمزها .

درياي مواج انار

زير باران نيمروز

رايگان مي بخشد

پوست گلگون اش را

به پرندگان

به انسان

به جهان .

دو لب خاموش

من و تو در جنگل .

قطاري مي گذرد از ميان بوسه هاي مان .

دو لب خاموش

فرو مي ريزد بر خاك زمين

دو لب خاموش

جاري مي شود در رگ هاي جنگل .